Wystrzel satelitę: powszechne ciążenie

Edukacyjna gra symulacyjna. Przewidź, jak mocno Ziemia przyciąga satelitę, jak to przyciąganie słabnie z odległością oraz jaka szybkość lub promień utrzymują go na orbicie, a potem wystrzel i obserwuj.

Powszechne ciążenieOrbity

WIDOK ORBITY

Przyciąganie satelity

Gotowe
Włącz JavaScript, aby wystrzelić satelitę. Instrukcje i rozwiązany przykład pozostają dostępne.
Prędkość vGrawitacja gTor i celTwoje przewidywanie
Powszechne ciążenieF = G·M·m ÷ r²

Czas

0.0 min

t

Odległość od środka Ziemi

— km

r = R + h

Siła przyciągania

— N

F = G·M·m ÷ r²

Przyspieszenie grawitacyjne

— m/s²

g = G·M ÷ r²

Szybkość

— m/s

|v|

Przewiduj, zanim wystrzelisz

Wpisz odpowiedź, aby przygotować start. Wystrzel pozostaje nieaktywne, dopóki nie ma odpowiedzi.

Przewidź start, zanim go wykonasz.

Wynik misji—

Dobra odpowiedź, z dokładnością do 2%, daje 100 punktów. Trafienie przy pierwszym starcie dodaje 50. Start liczy się, gdy tylko się zacznie.

✓ Dobra odpowiedź① Za pierwszym razem

Jak grać w Wystrzel satelitę

  1. Wybierz start i odczytaj z karty masę satelity, jego wysokość lub okres. G, M i R są pod listą.
  2. Użyj F = G·M·m ÷ r² lub g = G·M ÷ r², zawsze z r = R + h mierzonym od środka Ziemi, w metrach.
  3. Wpisz odpowiedź i naciśnij Wystrzel. Odpowiedź w postaci siły lub grawitacji jest porównywana z pomiarem; szybkość wystrzeliwuje satelitę; promień ustawia orbitę geostacjonarną.
  4. Po każdym starcie odczytaj wykres: dwa razy dalej od środka przyciąganie jest cztery razy słabsze.

Czym jest prawo powszechnego ciążenia?

Prawo powszechnego ciążenia Newtona mówi, że każde dwie masy przyciągają się siłą F = G·M·m ÷ r², gdzie r to odległość między ich środkami, a G = 6,674 × 10⁻¹¹ N·m²/kg². Siła rośnie z każdą z mas i maleje z kwadratem odległości: dwa razy dalej, cztery razy słabiej. Dzieląc przez m, otrzymujemy przyspieszenie grawitacyjne g = G·M ÷ r², takie samo dla każdego ciała w tej odległości. Satelita na orbicie cały czas spada, ale porusza się w bok tak szybko, że ziemia zakrzywia się pod nim. Na orbicie kołowej grawitacja dostarcza dokładnie siły dośrodkowej: G·M·m ÷ r² = m·v² ÷ r, więc v = √(G·M ÷ r).

Model skupiony na nauce

Ziemia i satelita są masami punktowymi, Ziemia pozostaje nieruchoma w środku i nie ma oporu powietrza ani przyciągania przez Księżyc lub Słońce. Tor to dokładna elipsa, okrąg lub hiperbola wynikająca ze startu, z czasem wyznaczanym z równania Keplera. Uderzenie w ziemię, opuszczenie widoku i ukończenie orbity są wyznaczane dokładnie. Obrót Ziemi jest pokazany tylko w misji geostacjonarnej. Orbity są rysowane w skali i odtwarzane szybciej, o czynnik pokazany na rysunku.

Zmiana języka zachowuje twój start, odpowiedź, próby i przebieg.