Jak grać w Stroik strun
- Wybierz test i odczytaj z karty długość struny, prędkość fali lub dźwięk.
- Struna zamocowana na obu końcach ma długość połowy fali: f = v ÷ (2·L), a T = 1 ÷ f.
- Wpisz przewidywanie i naciśnij Start. Struna drga spowolniona; stroik pokazuje jej prawdziwą częstotliwość.
- Porównaj pomarańczową wskazówkę z niebieską albo miejsce twojego palca z oczekiwanym dźwiękiem.
Częstotliwość i wysokość dźwięku
Częstotliwość drgań to liczba ich powtórzeń na sekundę, w hercach (Hz), a dla dźwięku to wysokość, którą słyszysz: im szybsze drgania, tym wyższy dźwięk. Szarpnięta struna jest unieruchomiona na obu końcach, więc drga jako fala stojąca, a najprostszy sposób to jeden garb: połowa fali. Jej długość fali jest więc dwa razy większa od długości drgającej części, λ = 2·L, a ponieważ fale biegną wzdłuż struny z prędkością v, częstotliwość wynosi f = v ÷ (2·L). Trzy rzeczy wyznaczają dźwięk. Długość: skróć ją o połowę, a częstotliwość się podwoi, co muzycy nazywają oktawą; progi pozwalają dokładnie skracać strunę. Naciąg: mocniej napięte struny przenoszą fale szybciej, jak v = √(F ÷ μ), więc czterokrotny naciąg podwaja częstotliwość; to strojenie. I masa na metr μ: grube struny przenoszą fale wolno i grają nisko. Okres T = 1 ÷ f to czas jednego drgania: struna 220 Hz wykonuje jedno co 4,5 tysięcznej sekundy.
Model skupiony na nauce
Struna jest idealna: doskonale wiotka, zamocowana przy siodełku (lub twoim palcu) i mostku, drgająca tylko w najprostszym trybie, jednej połowie fali, bez tłumienia. Ruch jest pokazany spowolniony o swoją własną częstotliwość, więc jedno drganie trwa na ekranie sekundę; wysokość drgań jest powiększona. Przyciśnięcie struny nie zmienia jej naciągu. Odpowiedzi z dokładnością do 2% są dobre.