Ciało w równowadze pozostaje w spoczynku, ponieważ działające na nie siły i ich działania obrotowe się znoszą. Wszystkie te gry z dwóch działów z tego korzystają: zagraj, aby równoważyć wektory, dobierać liny, rozmieszczać ciężary na dźwigni i dzielić obciążenie między podpory.
Dwa warunki równowagi
Ciało w spoczynku pozostaje w spoczynku tylko wtedy, gdy wektorowa suma działających na nie sił jest równa zeru, ΣF = 0: w składowych ΣFₓ = 0 i ΣF_y = 0, a siły narysowane koniec z początkiem tworzą zamknięty wielokąt. Ciało nie może też zacząć się obracać, więc momenty sił względem dowolnego punktu muszą się znosić, ΣM = 0, gdzie każdy moment to siła razy jej odległość prostopadła od punktu, M = F·d. Siłom działającym w jednym punkcie wystarcza pierwszy warunek; kładka, dźwignia czy most potrzebują obu.
Zrównoważ pierścień ciągnięty linkami pod różnymi kątami. Odkryj, dlaczego 3 N i 4 N wymagają do zrównoważenia dokładnie 5 N i dlaczego liczy się tylko suma wektorowa.
Powieś szyld o masie 20 kg na jednej lub dwóch linach. Użyj ΣF = 0, aby wyznaczyć każdy naciąg, odkryj, dlaczego płasko napięte liny ciągną znacznie mocniej, i znajdź najmniejszy kąt, pod jakim może biec lina.
Zrównoważ huśtawkę z dziećmi o różnych masach. Użyj momentu siły, ciężar × odległość, aby je rozmieścić, uwzględnij ciężar samej deski i znajdź siłę, która podnosi taczkę.
Obciąż kładkę opartą na dwóch podporach. Użyj ΣF = 0 i ΣM = 0, aby wyznaczyć reakcję każdej podpory, uwzględnij ciężar kładki i znajdź miejsce, w którym podpora pęka lub kładka się przechyla.
Stolik sił Trzy linki ciągną pierścień pod różnymi kątami. Znajdź siłę, która zeruje sumę wektorową, aby pierścień pozostał na środku.
Wiszący szyld Szyld wisi na jednej lub dwóch linach. Rozłóż każdy naciąg na składowe i z ΣF = 0 wyznacz, jak mocna musi być każda lina.
Huśtawka Dzieci siedzą w różnych odległościach od osi obrotu. Zrównoważ momenty sił z ΣM = 0, uwzględniając ciężar samej deski.
Kładka Kładka spoczywa na dwóch podporach. Użyj razem ΣF = 0 i ΣM = 0, aby wyznaczyć każdą reakcję oraz miejsce, w którym podpora pęka lub kładka się przechyla.